Spotkanie Koła w lutym 2026 roku niespodziewanie rozciągnęło się na kolejne marcowe. Powodem tego był trudny, ale potrzebny temat żałoby i wychodzenia z niej.
Główna myśl, która nam towarzyszyła, to niezwykle mądre stwierdzenie Od rozmów o śmierci się nie umiera.
W dość licznej, ale znajomej i bezpiecznej grupie rozmawialiśmy o odchodzeniu, śmierci oraz innych przyczynach żałoby, a także o etapach jej przechodzenia. Na spotkaniu odczytaliśmy fragmenty książki Rolanda Schulza pt. Jak umieramy. Co powinniśmy wiedzieć o śmierci?. Było to poruszające.
Na drugim, marcowym spotkaniu studenci wykonali trzyczęściowe ćwiczenie, które pomogło rozliczyć się z przeszłością i zamknąć coś, z czym chcieli się pożegnać: relacje, marzenia, czyjeś odejście.
To były bardzo wartościowe, szczere i piękne spotkania.
