Wybierz miasto:
Niech zaintryguje nas pytanie, czy Młoda Polska, wykuta na koniec XIX wieku, naprawdę uległa zapomnieniu, czy wciąż rozbrzmiewa duchem epoki wśród dzisiejszych sporów o sztukę i rzeczywistość?
Pozytywizm, kształtujący się w Polsce w drugiej połowie XIX wieku, był reakcją na dramatyczne skutki niepowodzeń politycznych, zwłaszcza upadku powstania styczniowego.
Epoka romantyzmu stanowiła odpowiedź na znurzenie racjonalistycznym podejściem oświeceniowym, proponując energię nieokiełznanych namiętności i fascynację irracjonalnością.
Nie sposób wymazać starożytności z dziejów ludzkości, bo czy można odciąć korzenie, nie naruszając całego drzewa?
Dwudziestolecie międzywojenne to epoka, w której literatura polska stanęła na krawędzi – między przeszłością a nowoczesnością, między tradycją a buntowniczą Awangardą, między traumą wojny światowej a pragnieniem odnalezienia nowej tożsamości.
Między mrokiem upadającego antyku a blaskiem odrodzenia rozciąga się epoka, która ukształtowała nie tylko architekturę miast i monumentalne katedry, ale i sposób, w jaki człowiek postrzegał świat i swoje miejsce w nim.

Powiększ tekst

Zmniejsz tekst

Wysoki kontrast

Odwrócony kontrast

Resetuj